Gümüşhaneli Görme engelli Tevhik Amca Ahşaba Hayat Veriyor

Gümüşhaneli Görme engelli Tevhik Amca Ahşaba Hayat Veriyor... “Hislerimle ahşaba şekil veriyorum”.

Gümüşhaneli Görme engelli Tevhik Amca Ahşaba Hayat Veriyor
Haber albümü için resme tıklayın

1939 yılında Erzincan depreminde çadırda doğan 83 yaşındaki Tevhik Celep, 2 yaşındayken kafasını kapıya çarpması sonucu görme kaybı yaşamaya başladı. Köylerinde okul yoktu, 14 yaşına geldiğinde köyüne okul yapıldı ve ilkokula başladı. Celep, 5.sınıfa kadar okudu. Tevhik amca önce babasını ardından 1986 yılında annesini kaybetti. Trabzon Yıldızlı Huzurevinde yaşayan Celep, yapılan uğraş atölyesinde gençliğinde aklında kalan resim ve ahşap figürlerinden yola çıkarak hiç görmemesine rağmen atölyede çalışmalarını sürdürüyor.

1939 yılında yaşanan Erzincan depremi Gümüşhane'nin Şiran ilçesinde de yıkımlara neden olmuştu. Depremde anne karnında olan ve 1 yıl sonra deprem çadırında dünyaya gelen 83 yaşındaki Tevhik Celep, 2 yaşındayken başını evlerinin kapısına çarpması sonucu görme kaybı oluşmaya başladı. Köylerinde okul yoktu. Köyün ilk okulu 14 yaşındayken yapıldı ve Celep ilkokula başladı. Görme zayıflığı artması nedeniyle öğretmeninin ve arkadaşlarının ders anlatımıyla 5.sınıfa kadar okuyabildi. Celep önce babasını ardından annesini kaybetti, ardından ağlama hastalığına tutuldu.1992 yılında yaşanan 2.Erzincan depreminde ise kardeşinin oğlu deprem çadırında hayatını kaybetti. 6 kardeş olan Celep, ardı ardına 3 kardeşini kaybetti. 2 yıl önce ailevi nedenlerden dolayı Bayburt, Ardahan ve ardından 3 ay önce ise Trabzon Yıldızlı Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon merkezine nakledildi. Çocukluğundan beri resim ve ahşapa meraklı olan Trabzon'daki Yıldızlı Huzurevinde bulunan uğraş atölyesinde gözleri görmemesine rağmen ahşaptan figürler yaparak hayatını sürdürüyor.

"Hislerimle ahşaba şekil veriyorum"

Yaşadığı acılarla dolu hayatı SABAH'a anlatan 83 yaşındaki Tevhik Celep, 1939 da yaşanan Erzincan depreminde Gümüşhane'nin Şiran ilçesinde oturduğumuz evler yıkıldı. Bir yıl sonra kaldığımız deprem çadırda doğdum. 2 yaşındayken evimizin kapısına başımı çarpmışım ve görme kaybı yaşamaya başlamışım. Köyümüzde okul yoktu. 14 yaşındayken yapılan ilkokula başladım. 3.sınıfa giderken yaşadığım görme kaybı artmaya başlad ve 5.sınıfa kadar okuyabildim. Önce babamı ardından annemi, 2.Erzincan depreminde de yeğenimi kaybettim. Yaşadığım acılarla birlikte ağlama hastalığım oluştu. Köyde çobanlık yapıp, hayvan baktım. Çocukluğumdan bu yana resim ve ahşapa merakım var. Az görmeme rağmen bir şeyler yapabiliyordum. Sonrasında ise gözlerim tamamen kapandı. Görmemeye başladım. Gözüme inen perde hayatımı sim siyah hale getirdi. 3 yıl önce ise ailevi nedenlerden dolayı Bayburt, Ardahan ve 3 ay önce ise Trabzon Yıldızlı Huzurevi, Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon merkezine gelerek hayatımı sürdürüyorum. Burada ki atölyede ahşap oyma çalışmaları yaparak günlerimi güzel bir şekilde geçiriyorum. Görememem bana engel değil. Hislerimle ahşaba şekil veriyorum. Kurt, aslan gibi şekiller yapıyorum. Gözlerim kapalı ama hislerim açık. Bu imkanı bize sağlayan devletimizden Allah razı olsun"

-SABAH GAZETESİ-

27 Oca 2024 - 15:06 - Gündem


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Gümüşkoza Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Gümüşkoza Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Gümüşkoza Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Gümüşkoza Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.